Thursday, January 22, 2015
Wednesday, January 21, 2015
ഒറ്റമരം

അടുത്ത ജന്മത്തില്
ഒരു മരമായ്
പുനര്ജ്ജനിക്കണം
കൊടിയ വേനലില്
തണല്പാകുന്ന
മരുഭൂമിയിലെ
ഒറ്റമരം
വെട്ടിമാറ്റിയാലും
വീണ്ടും വീണ്ടും
പച്ചപുതക്കുന്ന
പൂക്കുന്ന കായ്ക്കുന്ന
ഒറ്റമരം
വേരുകള് കൊണ്ട്
ഭൂമിയെ വരിഞ്ഞുചുറ്റി
ആകാശത്തേക്ക്
പച്ചക്കുട തുറന്ന്
സൂര്യനെ പ്രണയിച്ച്
ചന്ദ്രനെ കാമിച്ച്
മഴയും മഞ്ഞും നുകര്ന്ന്
എനിക്കുമൊരു
പച്ചയാകണം
അവള്

അടുക്കളയില്
അരിതിളച്ചു തുവുന്നു
അവള് തിളച്ച്
തുവാതെ
വേവുന്നു
സ്വപ്നങ്ങള് വറുത്തവള്
ഉച്ചക്കിണ്ണത്തില്
വിളമ്പുന്നു
ഉരല് ഉലക്ക അടുപ്പ്
എല്ലാം മാറി
മാറ്റമില്ലാത്തത്
അവള്ക്കുമാത്രം
അവളുടെ ചിന്തകള്
മിക്സിയിലരഞ്ഞു തീരുന്നു
വിശ്വാസങ്ങള്
ഫ്രീസറില് തണുത്തുറയുന്നു
കണ്ണീരുവറ്റി
ഉപ്പുപാത്രം നിറയുന്നു
ഉടച്ചുവാര്ക്കാനാവാതെ
ജീവിതം
അടുക്കളയില് തേഞ്ഞുതീരുന്നു
നിനക്കായ് മാത്രം

മരുഭൂമിയായ്
ഞാന്
ചുട്ടുനീറിയപ്പോഴൊന്നും
നീ
കാറ്റായി കനിഞ്ഞില്ല
കൊടിയ വേനലില്
വരണ്ട്
വറ്റിയപ്പോഴൊന്നും
നീ
മഴയായ് പെയ്തില്ല
ഇരുണ്ട രാത്രിയില്
ഭയന്ന് വിറച്ചപ്പോഴൊന്നും
നീ
കുഞ്ഞുനക്ഷത്രമായില്ല
പെരുമഴയില്
ഞാന് നനഞ്ഞപ്പോള്
നീ
വെയില്കഷ്ണമായില്ല
കൊടും തണുപ്പില്
ഞാന് തണുത്തുറഞ്ഞപ്പോള്
നീ
ഒരു കീറപ്പുതപ്പുപോലുമായില്ല
എന്നിട്ടുമെന്തേ
എന്റെ ഹൃദയം
നിനക്കായ് മാത്രം
തുടിക്കുന്നു..
Subscribe to:
Posts (Atom)



